رِفت رنج

نه دلخوشیئی نه ذوق ئو شوقی        (نه دل خوشی هست و نه ذوق و شوقی)

زِه نی ئیِ مِیِم بی ئَه سَه  طوقی       (زندگی به گردنم مانند طوقی شده است)

ذوقِم زَمی گیر،شوقِم شیوِریا             (ذوقم زمینگیر شده و شوقم پریشان است)

پِرِّه  پی تِمَه چی مِرخ سر برّیا           (مثل مرغ سر بریده در حال جان کندن هستم)

هر نفس بیئَه وَه گولَه  مِّه ژی               (هر نفس همانند تکه ذغال افرخته ای )

نیشتی ئَر مِ یِم چی هَفی قوژی       ( مثل افعی سیاه و سفیدی به گردنم آویخته است)

دلم گرفتار درد دوی ری ئَه                  (دلم گرفتار درد هجران و دوری است)

روحم وَ دَس رنج وَ اسیری ئَه             (روحم در اسارت رنج و محنت است)

سینم آماجِ اُوردی عَذاوَه                      (سینه ام آماج لشکر عذاب است)

قضا ئَرا مِه پا ئَر رِکاوَه                       (قضا و بلا برای من همیشه پا به رکاب است)

فلک ئَرا مِه خنجر ساوه مِه                (فلک برای من خنجر تیز می کند)

چی میرخزوئی سول تاوَه مِه           (مثل میر غضبی سبیلهایش را تاب میدهد!)

گیونِم گرفتار تِری تلخی ئَه                (جانم گرفتار ریسمان تلخی است)

سرم سرگردون مِیَه سختی ئَه          (سرم در گردنه های سختی سرگردان است)

شکر ئِی دَمِم رِمَه جوئِه ئَه                  (شکر در دهان من مثل زقوم تلخ است)

نسیم ئَر تِه مِه واوَه روئِه ئَه                  (نسیم به گمان من باد و کولاک است)

خِلفِ خوسِه ئَه چی کولَه ماری              (چنبره غصه مثل گرزه ماری)

ئِه نومِ سینَم سر ئیرَه ماری                   (از میان سینه ام سر بر می آورد)

دو چی مِم دو پیالَه پر ئِه خوینِن               (دو چشمم دو پیاله پر خونند)

بجز خَم و خوسَه چی ئی نِموینِن            (بجز غم و غصه چیزی را نمی بینند)

روژِم بَرزَقَه شوئِم چی جَنِم                     (روزم مثل برزخ است و شبم مثل جهنم)

چی ژَن کُر مِردی رویَه مَکَنِم               (مثل زنی که پسرش مرده دارم شیون می کنم)

برد تِلَه بلا بال ئِرا گِرتمی                      (دام سنگی  بلا بالم را فرا گرفته است)

لفاوه حسرت ناخافِل بِردمی                (سیلاب حسرت ناگهان مرا با خود برد)

واگیژَه وَشَت گیژ کِردِمَسی                 (گردباد وحشت گیج و پریشانم کرده)

ئی پِ یَه پیسی لیژ کِردِمَسی            (از پله پستی سرازیرم کرده است)

بِنار بی کسی سینه سیزُونمی          (سر بالایی بی کسی سینه ام را سوزاند)

بی وَه آگِری پر آکِزُونمی                  (آتش  بی کسی پر و بالم را نیم سوز کرده است)

آسِمونِم رِّفتِ رَنجَه ماواری                  (آسمانم باران رنج می بارد)

ئی ئُور آشنایی لَنجَه ماواری                 (از ابر آشنایی کینه و دشمنی می بارد)

زنجیر زِمونَه زِه رَّه زِه رَّه سی                  (صدای زنجیر زمانه به گوشم میرسد)

تَئم تنیائیم گِرمِه هُورَّه سی              (از بارش تنهاییم صدای رعد و برق به گوش می رسد)

تالَم تاریکَه بختم ها ئی خاو                  (طالعم تاریک است و اقبالم خوابش برده)

هُمدنگی نِه رِم اَنی مَمَر باو!             (همصدایی نمی بینم و گرنه بانگ بر می آورم)

وِجودِم مَری قورِه قویلی کَه                (وجودم گویی قبر عمیقی است)

تَمُوم زِنِه ئیم کوپَه بویلی کَه                 (همه هستی ام توده ای خاکستر است)

خَرموجا چول و حالی ئَه تورَه               (خرمن جا خلوت و کیسه ام خالی ست)

حاصل کشتم کُل بی ئَه کورَه!           (حاصل کشت من همه سیاهک شده است)

هزار خارِه خَم هانِه نُوم خاوِم              (هزار خار غم در خوابم فرو می رویند)

دیوی هائِه خاو ئِه ژیر نِقاوِم                (دیوی زیر نقاب وجودم خوابیده است!)

بیگُونِه هَتی چیسِه مَزگ سَرِم             (بیگانه ای در مغز سرم خانه کرده است)

ئو فرمون دیَه مِه فرمون بَرِم                 (آن بیگانه فرمانده و من فرمانبرم)

داری نَمَنی ئِه دارِسون دل                  (در جنگل دل من درختی نمانده است)

سرم سِرّ مَنی ئَه ئَر کارسون دل            (از کار و بار دل در حیرتم)

دارِ آرزوم بی سا ئو سَه مَر                 (درخت آرزویم بی سایه و ثمر است)

کُنِک امیدِم پِرَّه ئی هیزم تر                 (آتشگاه امیدم از هیزم تر انباشته است)

چی پیشِ پاویز بی سرانجومِم               (مثل خاشاک پاییز سرگردانم)

ژَرَه مَرّشِنی فلک ئِه جومِم                     (فلک زهر در جامم می ریزد)

فِریشتَه خِیرِم خاوا خاو چی ئَه              (فرشته خیروخوشی من خوابیده است)

مَلِک عَذاوِم هَه نی هَتی ئَه                     (ملک عذابم از خواب بیدار شده است)

یَه حال یَه احوال یه دردِ دلم                  (این حال و سرگذشت و درد دل من است)

چی پَرینه دار آو باوژِه کِلِم!!                (مثل جن زده ام آب به صورتم بپاش!!)

 

مِیِم: گردنم       شیوِریا: آشفته، پریشان         پِرِّ پیت: جان کندن، تقلا کردن                    گولَه: تکه،حجمی      

مِژ: ذغال افروخته   مِژی: ذغالی           هَفی: افعی           قژ: سیاه و سفید          اوردی: سپاه، لشکر        پائر رکاو: آماده، مهیا          

ساو: تیز کردن، صیقل دادن                 ساوه مه: تیز می کند        سول: سبیل        تِری: دام ، حلقه مخصوصی برا ی بستن  احشام

مِه یَه: گردنه         رِمَه جوئَه: نهایت تلخی        واوَه روئَه: کولاک، باد و باران با هم           گِرمِه هور: سر و صدای زیاد     

اَنی:و گرنه         مَمَر: انجام میدهم ،‌اقدام میکنم          باو: بانگی حزن انگیز  که بازماندگان بعد از خاکسپاری متوفای مرد بر مزار او بر می آورند.این بانگ توسط مردان وابسته به متوفی مثل پدر برادر پسر عمو و عموزادگان بر مزار مرده بر آورده میشود.

قُویل: عمیق،ژرف      کوپَه: توده ای،حجمی       بویل: خاکستر سرد         چول: خلوت و ساکت        تورَه: کیسه، جوال

کورَه: سیاهک، آفت معروف خوشه های گندم         مَزگ: مغز، مخ         سِرّ: حیران         کُنِک: آتشگاه   

پیش: علف خشک     ژَر: سم، زهر      پرینَه دار: جن زده، پریشان        باوژ: در اصل بمعنای بینداز و در اینجا بمعنای بپاش.  

 

/ 155 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شایسته

من و تو از همان روز اول، محکوم به از دست دادن بودیم! تو، همان یک ذره احساست را… و من… تمام زندگی ام را!

شایسته

ساده براي خودم ... دلـــم تنگــ شــده بـــراي تو و دســـتي كه حلقـــهـ مي‌كنــــي دورم ُ ... و همـــهـ چـــيزهاي بعــدش ...

شایسته

بی تواین فاصله هاطاقت من رابرده،ساعتم زنگ زده عقربه هایش مرده،کاش باورکنی ازدوری تودلتنگم،این دل خسته ام ازدوری توپژمرده...

شایسته

فرض میکنم! تو.. خیلی دوستــــــم داری ... همینقدر که من دوستت دارم ... و یکی از همین روزها دلت برای روز های قشنگمون تنگ می شه ... فرض میکنم ... هیچ وقت بی تفاوت نبودی، و تمام این ساعت ها که نبودی به یادم بودی ...! فرض میکنم.. دنیا هنوز آدم های احساساتی مثل من رو دوست داره ...... ! و تو..و تـــو.... همین لحظه دلت برای یه ثانیه از اون روزهایی که با من بودی سخت تنگ می شه ... فقط فرض میکنم ..... همین

شایسته

عشق یعنی اینکه بخوای کسی مال تو بشه ولی تو مال اون میشی...

شایسته

همیشه بهت میگفتم دلم میخواد خوشحالت کنم , چه کنم که حالا دلیل خوشحالیت… نبودنه منه…؟!

شایسته

حوصله ات که سر میرود با دلم بازی نکن من در بی حوصله گی هایم با تو زندگی کردم

امین

سلام هم زبان تو برمی گردی از جاده دلت درگیرِ رفتن نیست داری دنبال کی می ری واسه تو هیچ کسی من نیست تو برمی گردی از جاده سرِ تنهایی های من نمی ری چون دلت اینجاست تو محکومی به برگشتن نمی ری چون بدون من دلت هر لحظه آشوبه بری بد می شه حال تو آخه حست به من خوبه کجا می ری از این خونه تموم باورت اینجاست تو هر جای جهان باشی پناه آخرت اینجاست تب برگشتنت انگار به جون خونه افتاده پر از احساس دلشورم تو بر می گردی از جاده

عابدین بهاروند

سلام با معرفی یک شاعر به روزم